Kaplica św. Kingi
w kopalni soli

 

Kaplica św. Kingi to perła wśród kaplic wielickiej kopalni, znajduje się 101 metrów pod ziemią. Jej zwiedzanie możliwe jest podczas zwiedzania samej kopalni. Kaplica św. Kingi nie jest jedynie miejscem do zwiedzania. Odprawiane są tu uroczyste msze św. z okazji szczególnych wydarzeń oraz stale w dniach 24 lipca (uroczystość patronki św. Kingi), 4 grudnia (w uroczystość patronki górników, św. Barbary) i 24 grudnia (Pasterka). Dodatkowo w każdą niedzielę rano oprawiana jest także msza świeta. Z uwagi na doskonałą akustykę w kaplicy odbywają się również koncerty np. Blackmore's Night czy koncert Nigel'a Kennedy'ego.
Kaplica powstała w 1896 r., w miejscu wyeksploatowanej olbrzymiej bryły soli zielonej. Jest największą na świecie podziemną świątynią – jej wymiary to: długość ponad 54 metry, szerokość od 15 do 18 metrów, a wysokość 10 do 12 metrów (w zależności od miejsca). Posadzka jest wyrzeźbiona w jednolitej solnej bryle, a żyrandole z solnymi kryształami są zawieszone 12 metrów pod sufitem. Wykonawcami wystroju byli górnicy-rzeźbiarze, na czele z braćmi Józefem i Tomaszem Markowskimi i Antonim Wyrobkiem. Wykonawcą głównych prac był pracujący w kaplicy w latach 1895-1920 Józef Markowski, który stworzył m. in. ołtarz główny, składający się z 3 części. W części środkowej znajdował się pierwotnie obraz olejny autorstwa Ferdynanda Olesińskiego, który był uczniem mistrza Jana Matejki. Obraz przedstawiał św. Kingę oraz górnika, który wręcza jej wydobyty z soli pierścień. Jednakże w roku 1914 obraz został zastąpiony figurą św. Kingi, wykutą z soli przez Józefa Markowskiego. W bocznych wnękach ołtarza głównego, między parami kolumn umieszczono figury św. Józefa - patrona cieśli oraz św. Klemensa - patrona górników. Św. Klemens jest także patronem parafii wielickiej. Ambona o podstawie przedstawiającej niejako wzgórze wawelski ze smokiem, także została wykonana przez Józefa Markowskiego. Z lewej strony ołtarza znajdują się rzeźba Chrystusa na krzyżu oraz dwie postacie klęczących zakonników. Figury te stanowią kopie figur wykonanych celem ich eksponowania na Światowej Wystawie w Paryżu w 1900 r. Po przeciwnej stronie znajduje się wykuta w ścianie kaplica Zmartwychwstania. W ścianach bocznych znajdują się także dwa wykonane przez Józefa Markowskiego ołtarze boczne: Serca Pana Jezusa i Serca Matki Boskiej. W pobliżu wejścia do kaplicy znajdują się dwie figury, także wykonane przez Józefa Markowskiego, przedstawiające górnika z kagankiem, oraz rzeźba Matki Boskiej z Lourdes. Następne prace wykonywał Tomasz Markowski młodszy brat Józefa Markowskiego. W latach 1920-1927 wykonał on płaskorzeźby: „Wyrok Heroda" i „Rzeź Niewiniątek", a także postacie trzech figur Marii z kaplicy Zmartwychwstania i małej płaskorzeźby przedstawiającej św. Kingę z górnikiem. W latach 1927-1963 Antoni Wyrobek wykonał następujące płaskorzeźby: „Ucieczka do Egiptu", „Dwunastoletni Chrystus nauczający w świątyni", „W drodze do Betlejem" i „Wesele w Kanie Galilejskiej". Później, jak już ukończył Państwową Szkołę Sztuk Zbobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, wykonał płaskorzeźbę przedstawiającą „Ostatnią Wieczerzą". Autorstwa Antoniego Wyrobka jest także posadzka solna i solna balustrada oddzielająca prezbiterium od nawy. Jest on także autorem płaskorzeźby „Niewierny Tomasz". Jedna ze ścian kaplicy została przyozdobiona Szopką Betlejemską wykonaną przez górnika-rzeźbiarza Mieczysława Kluzka. Od 1999 roku w kaplicy podziwiać można solny pomnik Jana Pawła II, dłuta górnika rzeźbiarza Stanisława Anioła.Następnie w latach 2002-2003 wykonał on, wraz z innymi górnikami-rzeźbiarzami nowy stół ołtarzowy z soli, który zastąpił wcześniejszy drewniany. We wnęce ołtarza znajdują się relikwie św. Kingi, przywiezione do kopalni soli w Wieliczce, w 1994 r. z klasztoru sióstr klarysek w Starym Sączu. W pobliżu ołtarza został umieszczony, także krzyż papieski, wykonany z różnych rodzi soli, które symbolizują wszystkie polskie kopalnie soli: w Wieliczce, Bochni, Kłodawie i Sieroszowicach.

W 1976 roku kopalnia wpisana została do krajowego rejestru zabytków. Dwa lata później w 1978 roku wpisana przez UNESCO na pierwszą Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości.

Wieliczka_20100425_094.jpg
Wieliczka_20100425_044.jpg
Wieliczka_20100425_060.jpg
Wieliczka_20100425_066.jpg
Wieliczka_090712_076.jpg
Wieliczka_20100425_053.jpg
Wieliczka_20100425_054.jpg
Wieliczka_20100425_046.jpg
Wieliczka_20100425_055.jpg
Wieliczka_090712_072.jpg
Wieliczka_20100425_058.jpg
Wieliczka_20100425_056.jpg
Wieliczka_20100425_073.jpg
Wieliczka_20100425_059.jpg
Wieliczka_20100425_037.jpg
Wieliczka_20100425_068.jpg
Wieliczka_20100425_057.jpg
Wieliczka_20100425_063.jpg